Rebelicious kookt

(h)eerlijk zonder vlees

Vegan awards 2020

VEGAN AWARDS

Ik ben genomineerd als èèn van de 6 kanshebbers (naar gekeken door een vakjury en het publiek) voor een vegan award in de categorie (uit) eten.

Als kleine zzper (zonder restaurant zelfs) tussen “de groten” ! Wat voelt dat als een feestje zeg! Prachtige ondernemingen en initiatieven bij elkaar, samen met collega’s gaan voor plantaardig!

Hee ga je dan mee op Rebelicious stemmen? Dat kan over eventjes voor ‘t echhie.

*gooit vol enthousiasme alvast een digitale dankjewel jouw kant op*

Ps. Had je al ooit gestemd?
Dat is voor de nominatie geweest! Waarvoor enorm thanx!

Broodje aap & linke soep

SMAKELIJKE VOORUITZICHTEN !!

Kennen jullie Broodje Aap & Linke Soep ?Alleen bij het lezen van die titel word je toch al blij?? (Ik wel!)
Sluit qua naam prima bij Rebelicious aan als je het mij vraagt.
En niet alleen de naam is een match!

Nu verder; Broodje Aap & Linke Soep. Daar had ik het over; Een intercultureel maal met een positief verhaal!
Broodje Aap & Linke Soep is meer dan eten alleen. Hier staat de verbinding centraal. In deze keuken staan mensen met verschillende achtergronden naast elkaar. We leren samen, praten samen, koken samen, eten samen en lachen samen. Zo draagt Broodje Aap & Linke Soep bij aan taalverrijking, participatie, ontmoeting en wederzijds begrip tussen verschillende culturen.

Ik ben erg blij te mogen zeggen dat ik enkele uren per week in Tilburg samen met Rwnak, Abdul, Tanja, Thari, Leayla, Sannie, Ahmad, Marleen, Rian, Nettie, Fikadu, Gauthier, Manal en vele anderen in de pannen mag roeren!

Vegan? Nu er een vegan chef in het team meekookt, kan je er zeker van zijn dat dit voor de menukaart aandacht voor plantbased gaat betekenen!

Beste mensen, er gaan mooie smakelijke dingen te gebeuren staan in en rondom de Rebelicious & Broodje Aap’se keuken.

Stay Tuned!!!!

Mutual weirdness love = food

LOVESTORY

Hey! Wisten jullie dat als ik voor een gezelschap kook, al dan niet vergezeld door een crew, ik dat afstem op de personen of het gezelschap waarvoor ik eten bereid?

Zo mocht ik de bruiloft (die vind ik ècht tof om te mogen verzorgen!) van Marco & Jess van een smakelijke Bourgondische maaltijd voorzien. Exact een jaar geleden.
Er was soep, een platterbuffet en natuurlijk een dessert en fudge.

Ik had al eerder met het bruidspaar gesproken (het is fijn om te weten voor wie je kookt, en wat zij belangrijk vinden) en er waren toffe afspraken gemaakt.
Mijn kat was instant verliefd op de bruid en samen hebben we voorafgaand een mooi maaltijdsplan in elkaar gezet.

Een week of wat voor de bruiloft kreeg ik echter voor mij wat minder prettig nieuws. Mijn crewmembers welke met me van Brabant naar Friesland zouden togen, konden beiden om eigen redenen, niet helpen op 1 augustus…

Ik deed toen via mijn persoonlijke Facebookpagina een oproepje of er misschien mensen bij waren die het leuk vonden me deze dag te helpen.
Dat is een beetje moeilijk natuurlijk, want normaal gesproken werk ik met een team dat stààt. En hoe dat dit nu ingevuld zou gaan worden was voor mij nog echt een vraag….

Er reageerden diverse mensen.
Vrienden of familie van vrienden, kennissen.
De meeste vanuit verschillende windrichtingen van het land.
Superfijn hulp aangeboden te krijgen, maar voor mij extra fijn als er iemand bij is die mee heeft Ingepakt. Die ook weet in welke koelkist- wàt zit.

Ik kreeg hulp van Jantien van de Gewilde Keuken. Een geweldige chef waarvoor ik veel respect heb. Zij kwam naar de locatie.
En ook reageerde een dorpsgenoot waar ik enkele maanden daarvoor “Facebookvrienden” mee geworden was.
Ons dorp kent maar 750 huizen, dus ik vond het zachtsgezegd een beetje raar dat ik deze dorpsgenoot eigenlijk niet kende, alleen als ‘facebookvriend’ omdat we erg veel gezamelijke kennissen en hier en daar wat muzieksmaak-overlap hadden.

Hij kwam een avond voor de bruiloft kennis maken en we spraken de bruiloft en gerechten door, onder het genot van een door hem zelfgebrouwen frambozenbier.

De bruiloft was waanzinnig gezellig,
bij een fantastisch bruidspaar en lieve mensen om hen heen.
Het cateren verliep prima en mijn dank ging uit naar Jantien en Wil.
Bij terugkomst in Oostelbeers proostten Wil en ik samen nog op de goede afloop van een mooie dag.

Nu een jaar later?
Proosten we nog steeds samen.

Eten is liefde.
Vier de liefde.
En geniet. ❤️

Ps. Heb je trouwplannen en wil je liefde op de borden van jou en je gasten kunnen proeven? Neem contact met me op voor de mogelijkheden!

Feestje in het bos

Een feestje in een mooie bosrijke omgeving? Ik was er vandaag een beetje getuige van.
Want Rebelicious mocht er een uitgebreide “hapjes en grazinglunch” verzorgen ter ere van een prachtige (4)jarige dame.

Het gezin van Lin doet naar Japanse gewoonte binnen de schoenen uit.
Daar stond ik dan ineens blootsvoets in de keuken! Een nieuwe leuke ervaring,
want normaal gesproken draag ik tijdens mijn werk in de keuken natuurlijk veiligheidsschoenen die speciaal geschikt zijn voor dat doel.

Wil je wat meer zien van wat ik voor hen kookte en meebracht naar het feestje? ➡️ blader even door de foto’s!

De fotocredits zijn geheel en al voor @healthyexpatmama
En de prachtige fles ambachtelijke ecologische soya sauce op de foto? Deze bracht Lin als cadeautje voor me mee vanuit KYOTO. Helemaal blij mee!
Na een aflevering van de keuringsdienst van Waarde over de productie van Sojasaus (zie hier: https://youtu.be/ki2_hOc4ATQ ) wilde ik zelf graag het verschil proeven tussen fabriek en ambacht.

Denk je nu tijdens het lezen van deze tekst: “ Maar hûh, Loes had jij geen tijdelijke covid-keukenstop?”
Dan hier mijn antwoord; Momenteel geniet ik, van de hier en daar- nog vrije dagen in de agenda. En ga ook de tijd de rust en ruimte nemen om alle lopende opdrachten en toezeggingen te bekijken, en met liefde te koken. Daar focus ik me de aankomende periode op.
Maar mocht je nu me echt graag in jouw keuken zien opduiken, of een hapjesbuffet van mijn hand, bijvoorbeeld echt je allereerste levensbehoefte zijn?? (wat ik best snap hoor ), dan neem gewoon even contact met me op. Wellicht dat we samen in overleg een supertof -lekker eten-moment kunnen creëren!

Tot snel!

21 party

“Loes wil je voor mijn 21 party de hapjes verzorgen?”

Eigenlijk kwam de vraag op het moment dat ik besloot op “covid vakantie” te gaan. Maar hey, ik vond 21 altijd een belangrijke leeftijd. Bij ons thuis mochten we toen “met de hamer op tafel slaan”.

Een onderzoekje op internet leerde me dat dat niet echt een veelgebruikte traditie is. Toch jammer als je het mij vraagt.
Ik heb ook maar meteen even opgezocht wat er veranderen gaat als je 21 word.
•Je ouders zijn niet meer verplicht om voor je te zorgen. Ze hebben dan geen onderhoudsplicht meer.
•Je mag een busrijbewijs halen.
•Je hebt recht op het minimumloon voor volwassenen.

De hapjes op tafel; all vegan, all lekker.
Dat is voldoende uitleg, toch?

Take a break !

Iets engs en spannends doen.

Het soort waarbij je het liefste net als in het griezeligste deel van een film, onder de deken wegkruipt met een bak ijs en je ogen pas open doet als het spannende muziekje voorbij is…

Als jullie dit lezen heb ik het gedaan.Op de verzendknop gedrukt van een (best) lang verhaal over ondernemen.

Ik neem een break. Een kookbreak.
Noem het maar een covid-vacation.
Vacation starts 01-06-20 !
En jullie input is tijdens deze ‘vacation’ meer dan welkom!

Het is wat stil geweest hier op de rebelse pagina. Dat heeft natuurlijk een reden, en die, heb ik, na wat nachten prakkizeren, besloten met jullie te delen. Want ik deel graag.
Of het nu gaat om eten, kennis, boeken, verhalen, een plaatsje bij me aan tafel of planten, ik doe dat graag. Delen.

En misschien, hebben jullie wel een idee voor me? Want ook daar houd ik van. Van wilde, mooie, smakelijke en fijne ideeën. En voor de mensen die wat met me hebben afgesproken met betrekking tot koken, en nu schrikken na het lezen over het kookbreakcovidvakantiedingetje…

Do not worry!

Dat wat afgesproken is, blijft afgesproken en kook, deel en onderwijs ik met veel liefde en plezier. En helemaal stil zal het zeker niet worden, want er ligt heus nog wat leuks op de planken voor jullie te wachten…. 

Corona. Niemand zag het ècht aankomen.
Ook ik als zzp-er niet…
En dat was of ben ik. Een zzp-er met plannen. Plannen die nu in de ijskast staan. (En ik hou verschrikkelijk veel van dingen in de ijskast, maar eigenlijk betreft dat altijd ijs- en geen plannen)

Het zag er zo mooi uit allemaal. Ik stond voor hete vuren, maar ging er voor 1000% voor en slaagde; Ik ging naar Parijs, met de hulp van velen, om daar vegan culinairy art en fine dining te studeren. Kwam terug met ervaringen, goede moed, diploma’s, een buisinessplan, dromen en tonnen energie.

En nog meer geweldige dingen en mensen kwamen op mijn pad. Interessante kickass toekomstmogelijkheden, hulp in de keuken… zelfs een paar bedrijfspanden lonkten vanaf de zijlijn naar me. Lonken? Het was zelfs met een vette knipoog. (We hadden nog net geen verkering.)

Werken met veel plezier bij mijn werkgever, en ondertussen koken mèt en voor anderen om de financiële middelen te genereren die passen bij die droom (En dat nog nèt-geen-verkering-pand). Ondertussen plannen makend om straks dingen mooi te kunnen laten samenvloeien.
Dat mijn huis ondertussen als tijdelijke opslagplaats dient voor een complete restaurantinventaris neem ik voor lief.
Het duurt niet eeuwig!
Het komt allemaal goed!

Alsof je een lekkere lunch gaat maken, waarbij je alle ingrediënten alvast klaar legt. En dus iedere blik richting keuken, je dat dikgesneden warm brood met cashewcreamcheese, avocado en alfalfa al hààst kunt proeven. En je tè vaak op de klok kijkt of het al lunchtijd is.

Peche kucha in maart mocht mijn podium zijn, om mijn reis naar Parijs te delen, plannen op tafel te leggen als ware het een diner. En mijn mooiste recept daar tot succes uiteen te zetten.

Maar het liep anders. Covid-19 kwam, de aanschuiftafels konden niet doorgaan, ziekte in de familie en verdriet door sterfte op de werkvloer. Angst kwam en met mensen samen zijn kon niet echt. Knuffels werden digitaal en gesprekken werden geschreeuw naar weerszijde van de straat. 20 uur per week koken en 20 uur in loondienst werken en genieten van de kinderen, werden 20 uur per week koken, 20 uur in loondienst werken en 30 uur thuisscholing “teneinde lering ende vermaeck”. Het is heerlijk om de kinderen zo veel thuis te hebben, maar het vraagt ook wat van je.
Die kickass toekomstplannen liggen nu dus in die koelkast. Maar hoe lang zijn zulke plannen houdbaar?

Gisteren bereidde ik met veel liefde en plezier maaltijden. 36 stuks.
Normaliter is dat al hard werken in m’n eentje, maar omdat veel dingen nu moeilijk(er) te krijgen zijn, is het extra moeilijk. Zo kan de leverancier van biodisposables bijvoorbeeld geen grondstoffen meer inkopen, domweg omdat die er niet voldoende zijn en daardoor ligt dus de productie van biologisch afbreekbare maaltijdbakjes stil. “Loes, wat bazel je nu over bakjes?” Nou, 36 bakjes maaltijden, met daarin 3 cups per bakje… dan heb ik stiekem nogal wat bakjes nodig… en per maaltijduitgiftedag betekent dat zonder de kosten van het naar de winkel gaan of online bestellen met zeker per keer een 15 euro. En nu moet ik dus gaan hoarden, bij verschillende winkels, als ware deze bakjes kostbare rollen wc papier. Het klinkt hilarisch, dat weet ik ook wel, maar het kost me veel tijd en extra geld in plaats van dat het me wat oplevert. Dat is jammer, want die tijd had ik eigenlijk al tekort!

Zo probeer ik tussen werken, thuisscholen en koken ook een nieuwsbrief de lucht in te krijgen, mijn boekhouding en administratie in orde te maken, te zorgen dat er iemand is die stickers voor mij in t goede formaat kan laten afdrukken, mijn mailcontacten goed in Outlook plaatsen, de website grondig onder handen nemen, het buisinessplan naar de huidige situatie finetunen, en ergens nog te slapen 😉

Over de plannen. En de ijskast.

Omdat ik geen fulltime zzp-er ben, maar in loondienst de centen verdien die ik nodig heb om mezelf en de kids te eten te geven, kom ik niet in aanmerking voor een tegemoetkoming m.b.t. de covid-regeling. Dus dat betekent voor nu dat het werk wat ik al kokende doe, eigenlijk vooral gebaseerd is op liefdadigheid. Ik promoot een plantaardige lifestyle, maak mensen blij met wat ik kook.

De branchevereniging waarschuwde al; Zorg dat je nu niet meer gaat ondernemen maar er in verhouding minder aan over gaat houden.
En daar ging ik, waarschuwing ten spijt, de fout in. Toen mijn geweldige boekhoudster (welke al 10 jaar alle vertrouwen in me heeft) me een mailtje stuurde vorige week, met daarin wat vragen over mijn omzet en kosten/baten, zag ik het. Ik was gewaarschuwd maar had het niet zien aankomen. Ik werk als filantroop.

Ben maar blij dat je nog niet begonnen was jôh!
Dat die verkering met dat pand niet doorgegaan is.
Ben maar blij dat je voor een baas werkt en niet hoeft te stoppen voor je echt begonnen bent.
“Ja, dat is ook zo” antwoord ik dan.
Maar eerlijk? Ik ben helemaal niet zo blij.
Alsof die lunch waar je jezelf al uren op verheugd hebt, het dikke brood zojuist in plakken gesneden, met cashewcreamcheese bestreken ligt te wachten op het lekkerste.
De avocado!!! En je snijdt deze.
En ~It turns out~ dat het ding nog veel te hard is. Niet eetbaar hard. Dàt gevoel.

“Maar dan kan je de avocado toch over een paar dagen opeten?”
Ja dat klopt. Ongeveer.
#omdenken heet dat.
En dat gaat me meestal best goed af.

Behalve als je uit ervaring weet hoe dat gaat met avocado’s. Net als je denkt; nu is ie goed! Blijkt ie al te ver heen en ziet er van binnen niet appetijtelijk meer uit.

Keuzes maken!
Vandaar die kookbreak. Die ‘vakantie’.
Om na te denken en een nieuw plan te maken. En daar kan ik jullie hulp best bij gebruiken!
Wat nu als deze periode achter de rug is?
In een ijskast blijft ook niet alles eeuwig goed. Filantropisch koken totdat betere tijden komen? De kookbreak laten voortduren met als risico (tevreden) klanten te verliezen? Gokken dat er nieuwe klanten komen in de toekomst? Of dat de 1,5 meter cultuur er niet lang blijft en er hoop is voor mijn plan? Dat de bank in zulke rare tijden nog steeds over de brug wil komen? Of mijn plan opgeven en de vrijgekomen tijd anders besteden? Even rust om energie te bundelen? Beginnen met een (betaalbare) opslagplaats zoeken voor de restaurantspullen om zo mijn huis weer een thuis te maken en daarna nadenken over what to do?

Misschien… ken je me, of kan je je mijn situatie voorstellen. Of heb na het lezen van dit stukje gewoon dè- briljante ingeving die me verder zou kunnen helpen… als dat zo is, of je hebt zin om op gepaste afstand koffie met me te drinken…Mail je me dan?
Info@rebelicious.nl

 

We fudgen ons de Corona door!

We fudgen ons de crisis door!
Steun de kleine ondernemert en bestel
een grote crisis-fudge voor 17,50 of een kleine voor 10 euro!

Zodra de schappen in de supermarkt weer zijn gevuld ga ik dan voor je aan het bakken voor deze speciale limited edition “gemuteerde” variant fudge, met de lekkerste chocolade en zoals je gewend bent, zonder lactose. Laat je verrassen!
(Op verzoek ook glutenvrij)

Want zeg nou zelf, zelf-isolatie is nu eenmaal lekkerder met fudge…

*Bezorgen kost 2 euro voor Oirschot en de Beerzen. In Best bezorgd voor 3 euro.
Anders via post- of brievenbuspakket volgens verzendtarief van tpg-post.. Afhalen uit de Rebelicouskist kan natuurlijk ook altijd!

Thuis uit eten

Thuis uit eten!

Omdat alles door het Corona virus onzeker is geworden en het voor mij moeilijk inschatten is of het verstandig is om doorgang te laten vinden aan sommige evenementen, heb ik er voor gekozen de aanschuiftafel van maart te cancellen en opnieuw te plannen wanneer er wat minder onrust heerst in het Brabantse.

Maar maandag heb ik wel Hollandse pot voor jullie in petto!
Dus hoef je nog niet zelf te koken! (of je sociale onthoudingsbubbel door te prikken.)
En 31 maart is er heerlijke pasta !
Meer info over deze maaltijden vind je hier: https://rebelicious.nl/vegan-catering-door-r…/thuisafgehaald/

Workshop aan huis

Mèt RECEPT⬇️⬇️⬇️

Een workshop aan huis?
Ook dat kan! Vandaag lieten 3 jonge koks zich van hun beste kant zien bij deze workshop op maat. Spaghetti van courgettes draaien? Aardappelkroketjes maken? Zoete aardappelwafelbeslag? Natuurtaletjes!

Als je jezelf dan bedenkt dat deze workshop eigenlijk als cadeautje voor de moeder van dit gezin bedoeld was, maar deze het allerliefst met haar kinderen wilde koken, dan liet dit zeker zien hoe liefdevol dit gezin met elkaar omgaat.

Wil je nu ook een keer zoete aardappelwafels bakken? Of met pompoen? Of knolselderijkoeken?
Kom een workshop volgen.
Wil je liever zelf aan de slag alvast?
Dan geef ik je hier vast het recept!

Wat je nodig hebt;
300 gr zoete aardappel, pompoen of knolselderijpuree (koken en zonder extra vocht pureren)
120 gr (haver)meel
220 ml amandelmelk
2 el maïzena
1 el bakpoeder
1 snuf zout
Kruiden naar keus. (Zoete aardappel is lekker met 5 spices bijvoorbeeld, pompoen met koekkruiden en knolselderijpuree met karwijzaad.)

Hoe te maken;
Meng met het (haver)meel, de maïzena, het bakpoeder, de kruiden en de amandelmelk tot een smeuïg en glad deeg/beslag. Laat het 5 minuutjes rusten.

Vet het wafelijzer in met olie en bak wafels! Lekker lauwwarm opeten.

Aanschuifdiner

Nieuwe mensen leren kennen.
Hier soms geweldige contacten aan overhouden. Mooie gesprekken en nieuwe vrienden. Een baan, een opdracht, een eerste kennismaking met vegan eten, een volle buik en een tevreden glimlach…. soms houden we aan het aanschuifdiner de mooiste dingen over.

Deze foto(s) maakte @blondbeeld gisterenavond. Ze maakte nog meer sfeerfoto’s. En dat was fijn, want zelf was ik te druk in de keuken om foto’s te kieken. Leuk zulke ontmoetingen! ❤️

Heb jij wel eens aan de aanschuiftafel gegeten en er wat leuks, of een fijn contact aan overgehouden?