Categorie archief: Persoonlijk

31 december

31 december tussen 10.00 en 18.00 uur..
Ben jij van harte welkom!

Dit “filmpje” maakte ik vorig jaar bij Gentle Gourmet, waar ik aankomend jaar wil gaan studeren in hartje Parijs. En ik plaats het filmpje hier nu als uitnodiging om met jullie te toasten!

Een oud en nieuw Borrel!

Vorig jaar nodigde ik jullie voor het eerst uit op oudjaarsdag, en dat was zo gezellig dat ik het dit jaar graag dunnetjes overdoe!

Graag schenk ik een kop thee, koffie met #rebelatte frisje of ander drankje voor je in op 31 december. Om jullie te bedanken voor jullie feedback, vriendschap, contact, of wellicht om elkaar voor het eerst in het echt te ontmoeten.
Te vragen naar jullie jaar, en dat wat komen gaat.

Laat je me weten of je ook even langs komt? (Via een berichtje of mailtje bijvoorbeeld?) Dan kan ik zorgen dat ik voldoende lekkers op de plank heb liggen.

Gentle gourmet kir royale

Of je plant lust

OF JE PLANT LUST

Vandaag (of morgen) ligt ie bij je in de brievenbus, als je in Oirschot, Spoordonk of de Beerzen woont ten minste! (De) Kektus ! 

Een prachtig glossy magazine. Voor en door ‘t turp.
Of durp of duhhrûp

Afgelopen woensdag bevond ik mij in de gelukkige omstandigheid mee te mogen proosten om dit heugelijke, “prikkend en kan soms ook steken” -de feit te vieren. 

Waarom ik ook een glaasje bubbels geschonken kreeg? Nou uhhh.. 

Pagina 11. Thats me. Over vegan eten. En dat je dan geen geitenwollie hoeft te zijn. (mag wel, want je mag natuurlijk zijn wie je wilt zijn) Ook over dat er vegans zijn die niet dun zijn, vegan eten niet per se duur is, en dat eiwitten ook in een sojaboon zitten. Maar ook ga ik met plaatselijke ondernemers spreken. Schrijf ik over vooroordelen, clichés en mijn kopzorgen. Over leuk en niet leuk.

En over planteneten. Dat. 

Lees je mee?

Koken in Parijs

Ik ga niet de hele Rebelicious-Facebookpagina, of deze website, vol zetten met mijn voorbereidingen om te gaan koken bij instituut  Gentle Gourmet in Parijs, maar af en toe zal ik hier een updateje bijzetten. Me volgen via de Facebookpagina; koken in Parijs òf website www.kokeninparijs.nl , zorgt er voor dat je first row met me mee reist. Dus help je me onder de brug vandaan???

 

 

Props gezocht!

PROPS GEZOCHT! ——->

Deze foto.. mijn lievelings! 

Foodfotografie is verre van mijn vakgebied. Maar deze foto heeft wel wat ik mooi vind om te zien op een plaat. 

Ok. De foto zou nòg beter zijn geweest als deze gekanteld was en dus recht. Veel bruikbaarder ook. 

(Maar tegen de tijd dat dat advies bij mij terecht kwam, had ik de burger al dubbel en dwars opgegeten, want hey, goed eten laat je niet koud worden )

Omdat ik niet voor iedere foto ander serviesgoed wil en kan aanschaffen, en echt fijn voor het milieu is dat ook niet. En dus dacht ik; Ik kan jullie om hulp vragen? 

Heb jij nog servies of gekke props, kickass bestek of iets anders van die strekking? En vind je dat leuk om die terug te zien op een van mijn foto’s? 

Ik ben je dankbaar als je me deze wilt lenen! Ik ga dan een gerecht verzinnen bij het kopje, bord, glas, bestek, tafelkleed, schaal of ‘keukending’ waar jij mee bij mij komt. 

Leuk? Ik vind van wel! En hoop dat jij dat ook zo voelt en de keukenkasten voor me opentrekt. 

Tot foto? 

#durftevragen  #dtv #lenen

aardappelkroketjes maken

Is zondag voor jullie ook de dag dat je tijd hebt om de keuken in te duiken? 

Sinds ik onregelmatig werk is dat bij mij niet meer zo, maar voor veel mensen is dit de dag om weer eens de keuken in te duiken. Dus ik dacht….

Hebben jullie al ooit aardappelkroketjes zelf gemaakt?

Nee? Dan is dat zonder meer eens leuk om te doen! Wij deden dit afgelopen week en misschien heb je wel heel veel lol in het maken van aardappelkroketten, net zoals wij dat hadden. Lekker smeerlappen met puree (kinderhanden welkom!) en het is ook nog eens heel simpel! 

Je schilt èèn kg aardappelen en kookt deze gaar. Je giet de aardappelen goed af stampt ze fijn. Daarna roer je er ongeveer 50 ml (soja)melk door en maakt zo een lekker lichtdroge puree. Kruid deze tot slot naar smaak met zout, peper en nootmuskaat. (Gek doen met chilipoeder, kerrie of knoflook kan natuurlijk ook) 

Nu wachten tot de puree is afgekoeld. 

Maak ondertussen van een paar lepels bloem met water in een soepbord een lekker papje. Probeer de klontjes weg te roeren. (Hoe dik het papje zijn moet? Ongeveer als lichtgeslagen room) 

In een ander soepbord doe je een flinke hoeveelheid paneermeel. 

Nu komt het bras- en knoeiwerk. Laat je kinderen (of doe het zelf en geef eventueel een huisgenoot de schuld) worstjes kneden, rollen en snijden van de afgekoelde puree. Vorm een aardappelkroket. Wat ook kan is een spuitzak gebruiken zonder spuitmond, of doe decadent en gebruik net als ik een millecroquettes apparaat (mag je overigens ook bij me lenen als je wilt weten of het wat voor je is!) 

Rol de “pureekroketjes” door het bloempapje (ook de zijkanten niet vergeten) en daarna door de paneermeel.

Verwarm de friteuse op 175 graden en bak de kroketjes goudbruin. Meer kroketten dan honger? Vries ze dan ongebakken in. Lekker voor later! 

Hier op de foto at ik mijn aardappelkroketten (zoals je ziet in 3 maten.) Op een bedje van groenten en is het dus eigenlijk niet eens ongezond.. (Nouja dat is wat ik mezelf een beetje probeer wijs te maken)

Smakelijke zondag gewenst!

Voor de camera

Voor de camera

Deze foto maakte @lydievangool vandaag. Amongst a lot of others. Lydie maakte de foto’s voor een opdracht voor de fotovakopleiding die ze volgt. Over ambachten.

Een vegan chef fotograferen op #eetgeendierendag
wat een lief idee!

En weet je?
Ik vind het moeilijk voor de camera…

We spraken over overgewicht, en het jezelf bewust zijn van hoe je gewicht van invloed is op hoe de buitenwereld je ziet. Een onderwerp wat voor mij dagelijkse kost is.

Dus nu word ik even persoonlijk met jullie…

Zo heb ik moeite met eten in het openbaar, vooral als het iets ongezonders betreft. Omdat ik bang ben dat er naar me gekeken wordt.
Mensen me ver- of beoordelen op m’n gewicht. Ook al weten ze niet waardoor ik dit gewicht heb, of hoeveel moeite ik doe om dat gewicht kwijt te raken, en ik mezelf soms, heel soms ook gewoon dat ene handje chips of dat ene frietje gun. Dat ook een vegan overgewicht kan hebben.
En dat alle fudge die ik fotografeer heus niet in mijn eigen mond verdwijnt maar in die van een ander.
Dat ik 8 kilo te licht ben om in het ziekenhuis geholpen te kunnen worden, en er ruim 30 op de weegschaal te zwaar ben.

Als ik nu nadenk over vandaag, dan ben ik trots op mezelf dat ik voor die camera heb gestaan en gezeten.
En dat ik dit ook met jullie durf te delen.
En weet je?

Iedereen heeft wel wat.

De een vindt zichzelf te dik, de ander te dun. De een heeft te weinig borsten naar eigen mening en de ander had graag wat langer willen zijn.

Iedereen is ok. zoals hij of zij is.
Ook al voelt dat misschien niet zo, en kan ik over dat gevoel meepraten,
zo voelt het wèl als ik naar een ander kijk. Hij of zij is ok.
En gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.
Dan zou de wereld zo maar saai zijn.


chocolade fudge

“Heb je nog een leven buiten chocoladefudge?” 

Ik zou echt niet verbaasd zijn als er iemand is die me dat vraagt .. Alleen afgelopen week al verwerkte ik meer dan 10 kilo chocolade.. .

Maar natuurlijk heb ik ook nog een soort van privé leven. Hoewel…  

Momenteel knok ik heel om mijn dromen waar te maken. Die bestaan uit onder andere een vegan gastronomique koksopleiding volgen in Parijs van èèn maand. 

Daarvoor ga ik een crowdfundingactie starten en diverse evenementen organiseren om dit werkelijkheid te kunnen laten worden. 

Als jij me kunt of wilt helpen, met wat dan ook! Let me know! 

Volgende maand neem ik mijn kinderen mee naar Parijs om ze te laten zien wat mama’s doel is. En om ze de Franse cuisine te laten leren kennen. Tenslotte wil de ene kok worden, de ander bakker. Dus waar beter met ze heen dan Parijs? 

Mijn auto is ook aan vervanging toe, en probeer dus te kijken of het me financieel lukt om in plaats van een auto een bedrijfsbus met dubbele cabine aan te schaffen en te gaan rijden. Hoe tof zou dat zijn! 

Verder bestaat mijn leven uit fudge dus. En zijn mijn kids m’n alles. Soms heb ik nog wel eens tijd om wat te lezen. En werk ik met plezier bij NS.

Maar voor ik het vergeet te zeggen! Misschien nog wel het BELANGRIJKSTE van dit hele bericht; Over een week staat ie als het goed is online. 

De speciale FUDGE pagina. 

Een pagina vol info hoe jij aan zo’n doos speekselklieren-aansporende heerlijkheid kan komen als je vorige week het fudge evenement hebt gemist. Stay tuned!

Opstaan en bedenken waarheen je reis gaat.

Opstaan en bedenken waarheen je reis gaat.

Met een schone onderbroek en een koffie de trein instappen naar… Ja? Waar naar toe eigenlijk?

De pumpkin spice latte koffie bij de Starbucks, geschonken door mijn favoriete barista, is vanaf nu ook vegan verkrijgbaar!!  Zo begon onze ontdekkingsreis afgelopen weekend.

Met een treinkaart voor Nederland en Duitsland stapten we afgelopen weekend met goede zin in de gele rups richting Utrecht. Nog steeds niet wetende waarheen eigenlijk. Berlijn en Hamburg waren te vr.. Dat hadden we al wel besloten. We kwamen uit in Keulen, de stad met de mooie Domtorens.

Natuurlijk aten daar we daar brezels en bezochten er het chocolademuseum,
erg leuk, maar dit museum gekoppelt aan Lindt choco was niet indrukwekkender dan dat van jacques chocolade in Belgie. Alleen de entreeprijs, die was wel behoorlijk indrukwekkend… 26,50 voor 2 kinderen en een volwassene.

Natuurlijk wipten we de DM drogisterij binnen voor vegan make-up en shampoos, wipten nog even aan bij Sushi green  en aten die avond bij Well being Oosters met stokjes (hier is voor mijn kinderen echt nog een les-eten met stokjes nodig).

Verder dachten we na over de vele zwervers die we overal in en om de stad tegenkwamen en over hun (over)leefmethoden. Van bedelen tot vuilnisbakken leeghalen,  en waarom je geneigd bent de ene zwerver je geld te geven, en bij de andere dat minder voelt.
Kortom, veel stof om over na te denken voor ons alle drie.

We sliepen in een kamer met uitzicht op een met vieze onderbroek en wc-papier behangen boom. De kinderen vonden het machtig mooi.

We verregenden en smulden van de meest geweldige raw avocadotaart, in een zaak waarop ik op slag verliefd werd; Vevi .
Een vintage zaakje waar de planten uit lijstjes in het valse plafond kwamen zakken en waarvan mijn kinderen riepen; “Mam, dit is de zaak die jij zou moeten beginnen!”
De eigenaresse had net als ik een avocado tattoo, dus dat schept een band..

Zochten we verder de straten af naar bierdoppen (want die worden gespaard hier) en bekeken er jongleurs die zo met straatacts voor een stoplicht geld verdienden.
We boemelden met de trein terug, hadden een kapotgescheurde niet meer functionele rugzak en kochten een kat in de zak. Wat die kat was? Een zak chocolade vanuit het museum. Waarvan je dus niet wist wat je aangeschaft had tot je de zak opende.
Het was echt een kat in de zak, hoewel de kids daar gelukkig anders over dachten.

Oja, en we trotseerden nog meer regen. (Toch fijn zo’n natte rode draad door het weekend)
We gaven dit weekend allemaal een punt. Het gemiddelde werd een 9,4.

Keulen, bedankt! Een vegan is erg gelukkig in jullie stad…

Dromen waarmaken

DROMEN WAARMAKEN

Had ik jullie al verteld dat ik dromen aan het najagen ben??
Èèn, en ook de grootste, daar ga ik me nu met ziel en zaligheid voor inzetten.

Ik wil een hele specifieke (wel vegan natuurlijk) kookopleiding gaan volgen.
In Parijs. En deze gaat mijn budget ver te boven…….

Maar! Ik hoop met verschillende acties, plannen, crowdfunding en een klein beetje hulp van jullie kant, deze droom te kunnen verwezenlijken.
Denk je nu; “Hey, Loes, misschien kan ik iets voor je betekenen”
Of heb je een goed idee of invalshoek voor me? Dan hoor ik graag van je!
En is mijn dank nu al vast groot ❤️.

Ik vertel jullie er snel meer over!

Mantelzorger, hoe gaat het met je?

Mantelzorger, hoe gaat het met je?

Binnenkort was ik het van plan te vragen!

Hoe het met de betrokken mantelzorger gaat…

Want in de week van de mantelzorg, de goed voor elkaar-week (nog even anderhalve maand geduld aub),

ga ik met veel plezier een workshop verzorgen voor 10 van deze mooie mensen die zich binnen onze gemeente inzetten als mantelzorger voor een naaste, en dus op mijn manier eens een klein beetje voor de mantelzorger zorgen! 

Met lekkere hapjes, een workshop met recepten om mee naar huis te nemen en een uitleg waarom plantaardig eten de toekomst heeft.

Maar ook als je gèèn mantelzorger bent, kan ik je wellicht met een recept blij maken? Van welk gerecht zou jij graag het recept uit mijn keuken krijgen doorgeschoven?