Alle berichten van Loes

mantelzorgers aan de kook

Workshop Basic Vegan

Vandaag verzorgde ik een informele workshop in de week van de mantelzorg, georganiseerd door Team wijzer – Lev groep gemeente Oirschot.

We maakten quiche, samosa en soep.
Er was fudge en er waren cupcakes.
Gezellige klets ontbrak zeker niet. En natuurlijk goede koffie. (Voor de kenners, die hier ooit aanschoven, dat is natuurlijk de befaamde fratsenkoffie ) 

Ik liet diverse vleesvervangers proeven, evenals verschillende kruiden en toepassingen uit de veganistische keuken zoals kala namak, rookzout en edelgist. Een tasje met info, fudge, een bedankbanaan (bedankt dat jij je zo inzet, beste mantelzorger!) en de Rebelicious folder (door; Taalkamertje) ging mee huiswaarts.

Parijs

Vive la france!

De rebellen en ik deden de Europese hoofdstad van de gastronomie aan! Parijs!

Een blog hierover volgt nog,  en ook vertel ik jullie daarin graag wat meer over Gentle Gourmet. Een vegan restaurant met een hoog gerenommeerde opleiding avancé Cuisine vegetale, waaraan ik volgend jaar hoop deel te nemen. De eerste afspraken zijn gemaakt, en zal ik naar alle waarschijnlijkheid me dus 2 maanden gaan settelen in Parijs! (Nu nog me inzetten om de financiën en een sabattical leave te regelen)

– en ook weer Franse les gaan volgen is niet onverstandig gebleken

Heb jij met mij voor 2019 een afspraak over catering of het verzorgen van een maaltijd voor jullie? Geen nood! Dat gaat gewoon door! (Ik heb geen afspraken gepland in de periode van de opleiding)

Happy Cow – app

Kennen jullie de HappyCow app??

Ik ben niet zo van de reclame hoor, maar soms zijn er pareltjes die ik graag deel met jullie!

HappyCow is een soort travel app. Nouja voor planteneters meer een heilige graal eigenlijk! Je vindt er in no time alle vegetarische en veganistische restaurants in de buurt, alle winkels, cateraars en zaken die voor jou van belang kunnen zijn.

Misschien in je eigen omgeving of misschien wel juist in de buurt van je vakantiebestemming. Waar je eigenlijk de weg niet goed kent in een stad.

Het is voor mij al zo vaak een reddende koe geweest! (Wat engel kan je het niet noemen, toch?)

Zo ook dit afgelopen weekend weer, toen ik met de kinderen de landsgrenzen over dook voor een bezoekje aan een grote stad in Duitsland.

Wist jij al dat ook Rebelicious te vinden is op HappyCow?

Nu vroeg ik me af;”Jij ook?”

Wellicht kan ik je volgen daar! Altijd leuk te zien waar anderen fijn hebben gegeten of geshopt!

Tot HappyCow’s dan maar??

Props gezocht!

PROPS GEZOCHT! ——->

Deze foto.. mijn lievelings! 

Foodfotografie is verre van mijn vakgebied. Maar deze foto heeft wel wat ik mooi vind om te zien op een plaat. 

Ok. De foto zou nòg beter zijn geweest als deze gekanteld was en dus recht. Veel bruikbaarder ook. 

(Maar tegen de tijd dat dat advies bij mij terecht kwam, had ik de burger al dubbel en dwars opgegeten, want hey, goed eten laat je niet koud worden )

Omdat ik niet voor iedere foto ander serviesgoed wil en kan aanschaffen, en echt fijn voor het milieu is dat ook niet. En dus dacht ik; Ik kan jullie om hulp vragen? 

Heb jij nog servies of gekke props, kickass bestek of iets anders van die strekking? En vind je dat leuk om die terug te zien op een van mijn foto’s? 

Ik ben je dankbaar als je me deze wilt lenen! Ik ga dan een gerecht verzinnen bij het kopje, bord, glas, bestek, tafelkleed, schaal of ‘keukending’ waar jij mee bij mij komt. 

Leuk? Ik vind van wel! En hoop dat jij dat ook zo voelt en de keukenkasten voor me opentrekt. 

Tot foto? 

#durftevragen  #dtv #lenen

aardappelkroketjes maken

Is zondag voor jullie ook de dag dat je tijd hebt om de keuken in te duiken? 

Sinds ik onregelmatig werk is dat bij mij niet meer zo, maar voor veel mensen is dit de dag om weer eens de keuken in te duiken. Dus ik dacht….

Hebben jullie al ooit aardappelkroketjes zelf gemaakt?

Nee? Dan is dat zonder meer eens leuk om te doen! Wij deden dit afgelopen week en misschien heb je wel heel veel lol in het maken van aardappelkroketten, net zoals wij dat hadden. Lekker smeerlappen met puree (kinderhanden welkom!) en het is ook nog eens heel simpel! 

Je schilt èèn kg aardappelen en kookt deze gaar. Je giet de aardappelen goed af stampt ze fijn. Daarna roer je er ongeveer 50 ml (soja)melk door en maakt zo een lekker lichtdroge puree. Kruid deze tot slot naar smaak met zout, peper en nootmuskaat. (Gek doen met chilipoeder, kerrie of knoflook kan natuurlijk ook) 

Nu wachten tot de puree is afgekoeld. 

Maak ondertussen van een paar lepels bloem met water in een soepbord een lekker papje. Probeer de klontjes weg te roeren. (Hoe dik het papje zijn moet? Ongeveer als lichtgeslagen room) 

In een ander soepbord doe je een flinke hoeveelheid paneermeel. 

Nu komt het bras- en knoeiwerk. Laat je kinderen (of doe het zelf en geef eventueel een huisgenoot de schuld) worstjes kneden, rollen en snijden van de afgekoelde puree. Vorm een aardappelkroket. Wat ook kan is een spuitzak gebruiken zonder spuitmond, of doe decadent en gebruik net als ik een millecroquettes apparaat (mag je overigens ook bij me lenen als je wilt weten of het wat voor je is!) 

Rol de “pureekroketjes” door het bloempapje (ook de zijkanten niet vergeten) en daarna door de paneermeel.

Verwarm de friteuse op 175 graden en bak de kroketjes goudbruin. Meer kroketten dan honger? Vries ze dan ongebakken in. Lekker voor later! 

Hier op de foto at ik mijn aardappelkroketten (zoals je ziet in 3 maten.) Op een bedje van groenten en is het dus eigenlijk niet eens ongezond.. (Nouja dat is wat ik mezelf een beetje probeer wijs te maken)

Smakelijke zondag gewenst!

Workshop Indiaas koken

Vandaag mocht ik een workshop verzorgen Indiaas koken.

(Met een randje ayurveda en natuurlijk vegan.)
Met mijn thali servies toog ik naar Nuenen!

Dat je je vriendin een workshop Indiaas koken geeft voor haar verjaardag, dat is toch een tof cadeau ? In ieder geval leerzamer, gezelliger en smakelijker als weer dat jaarlijks terug kerende bloemetje!

En Im a proud “mama-chef” zogezegd, want ze hebben dus echt kneiterhard gewerkt!

Met 4 personen maakten ze samen een rode linzensoep, naanbrood, 2 raitas, basmatirijst met limeleaf, pakora, samosa, indiaase deegflapjes met panch puren, dahl, een courgettecurry, een korma, mangochutney, chana chat salade en een bloemkoolcurry. Er was natuurlijk weer voor een weeshuis aan eten.
Geweldig lieve mensen, een geweldig fijne woning met een prachtige inrichting en een gezellige sfeer.

Er waren geslepen messen en voor de gelegenheid; door henzelf klaargelegd; buurman en buurman pleisters. Maar die zijn niet uit de verpakking gekomen. Dus niets dan Hulde aan dit geweldige koksteam!

Wil jij dit ook zelf leren koken onder mijn toeziend oog? In je eigen vertrouwde keuken? Klik even in de link hieronder of stuur me een berichtje voor meer info!

Workshop

Voor de camera

Voor de camera

Deze foto maakte @lydievangool vandaag. Amongst a lot of others. Lydie maakte de foto’s voor een opdracht voor de fotovakopleiding die ze volgt. Over ambachten.

Een vegan chef fotograferen op #eetgeendierendag
wat een lief idee!

En weet je?
Ik vind het moeilijk voor de camera…

We spraken over overgewicht, en het jezelf bewust zijn van hoe je gewicht van invloed is op hoe de buitenwereld je ziet. Een onderwerp wat voor mij dagelijkse kost is.

Dus nu word ik even persoonlijk met jullie…

Zo heb ik moeite met eten in het openbaar, vooral als het iets ongezonders betreft. Omdat ik bang ben dat er naar me gekeken wordt.
Mensen me ver- of beoordelen op m’n gewicht. Ook al weten ze niet waardoor ik dit gewicht heb, of hoeveel moeite ik doe om dat gewicht kwijt te raken, en ik mezelf soms, heel soms ook gewoon dat ene handje chips of dat ene frietje gun. Dat ook een vegan overgewicht kan hebben.
En dat alle fudge die ik fotografeer heus niet in mijn eigen mond verdwijnt maar in die van een ander.
Dat ik 8 kilo te licht ben om in het ziekenhuis geholpen te kunnen worden, en er ruim 30 op de weegschaal te zwaar ben.

Als ik nu nadenk over vandaag, dan ben ik trots op mezelf dat ik voor die camera heb gestaan en gezeten.
En dat ik dit ook met jullie durf te delen.
En weet je?

Iedereen heeft wel wat.

De een vindt zichzelf te dik, de ander te dun. De een heeft te weinig borsten naar eigen mening en de ander had graag wat langer willen zijn.

Iedereen is ok. zoals hij of zij is.
Ook al voelt dat misschien niet zo, en kan ik over dat gevoel meepraten,
zo voelt het wèl als ik naar een ander kijk. Hij of zij is ok.
En gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.
Dan zou de wereld zo maar saai zijn.


Afhaalmaaltijden in de kist!

Update!!!!! 

Afhaalmaaltijden in de kist!

Er staat een grote kist in mijn tuintje!!! 

Prachtig waterdicht, met plek voor een cijferslot in de sluiting en aan de binnenkant de mogelijkheid om de deksel open te zetten. 

Waarom ??? 

Kom jij een maaltijd of lekkers halen?  En lopen we elkaar net mis?? 

Hierin kan ik je bestelling in een koelbox klaarzetten!  Jij opent het slot met de gekregen combinatie en neemt de bestelde maaltijd uit de koelbox, zo mee naar huis! 

Zijn er geen maaltijden in de box?  Dan is deze gewoon open en kan je hier je lege schalen en bijv geleende cupcaketrays achterlaten. Staat dat altijd droog en niet meer verloren langs de voordeur  

Met dank aan meubelmaker Peter !!!! (Of in de volksmond Peer de Kroon) Waar een gesprek in de supermarkt al niet toe leiden kan! Heb ik jullie al eens verteld hoe fijn ik het vind (weer) in Oostelbeers te wonen?